habity zakonne
Uncategorized

Jak wstąpić do zakonu?

Na ulicach miast często możemy spotkać zakonnice i zakonników, którzy wyróżniają się swoim strojem spośród tłumów (a przynajmniej siostry zakonne, wszak wielu zakonników możemy spotkać także ubranych “po świecku”). Być może też masz lub miałeś kontakt z nimi. Czy zastanawiałeś się kiedyś jakby to było wstąpić do zakonu? Dzisiaj parę wskazówek jak to zrobić.

Czy zawsze jest tak samo?

Otóż nie, musisz wiedzieć, że nie ma jedynego zakonu na świecie, są ich tysiące. Każdy z nich ma swoje własne zwyczaje, reguły, prawodawstwo. Więc to co napiszę tutaj to będą tylko ogólne wskazówki, zaś wszelkie dokładniejsze znajdziesz sam (zaraz dopowiem co i jak).

Większość zakonów- niezależnie czy szukasz zakonu męskiego, czy żeńskiego- organizuje skupienia/spotkania dla młodzieży. Warto się na takim wydarzeniu pojawić (choć nie jest to wymóg) poznasz wtedy osobiście członków danego zgromadzenia, do którego chcesz wstąpić. Pomoże Ci to też w rozeznaniu, czy to jest “Twój klimat” i miejsce dobre dla Ciebie. A co ważniejsze poznanie osób, które żyją w danej wspólnocie, pozwoli Ci mieć z nimi kontakt i właśnie od nich czerpać wszelkie potrzebne informacje, rozwiewać wątpliwości i umacniać się w decyzji o wstąpieniu do zakonu.

Na takich rekolekcjach poznasz też innych ludzi w Twoim wieku, kto wie może i wśród nich jest ktoś, kto również myśli o wstąpieniu do tego zakonu. Czasem łatwiej taką osobę podpytać o parę spraw, gdyż dla wielu wiąże się to z mniejszym wstydem i “ujawnieniem się” przed zgromadzeniem.

Ogólne zasady działania

Najpierw warto o swoich pragnieniach i planach porozmawiać z osobą, która jest oddelegowana do młodzieży w danym zgromadzeniu, lub też tą z którą nawiązałeś już kontakt. Pokieruje cię ona dalej- prawdopodobnie na rozmowę i spotkanie z osobą decyzyjną, która będzie mogła ci pomóc rozeznawać twoje powołanie. Rozmowa ta, choć nie jest straszna, przeważnie wiąże się ze sporym stresem. Ja osobiście uważam, że dobrze, że ten stres występuje, bo świadczy o tym, że jest to dla ciebie sprawa wielkiej wagi (jednak zrozum mnie dobrze, jeśli nie odczuwasz stresu nie znaczy od razu, że nie masz powołania). Na takiej rozmowie przeważnie mówisz dlaczego chcesz wstąpić do zakonu, parę słów o sobie, o swojej rodzinie i o swoim życiu duchowym.

Rozmowa już za mną, co dalej?

Jeśli rozmowa już za tobą to prawdopodobnie znasz już dalsze kroki. Być może zostaniesz poproszony o wykonanie podstawowych badań medycznych oraz zrobienie testów psychologicznych itp. Czasem też wspólnota chce cię lepiej poznać, więc tym bardziej zaprasza cię do udziału w rekolekcjach, skupieniach, czy czuwaniach. W niektórych zakonach występuje też aspirantat, czyli czas, gdy jeszcze żyjesz w swoim środowisku, wiążą cię jednak pewne zobowiązania wobec wspólnoty zakonnej, jak na przykład: wolontariat, pomoc przy zajęciach z dziećmi, uczestnictwo w rozmowach z osobą, która cię prowadzi, czy też wspólne rekolekcje z resztą wspólnoty. 

Pierwszy etap formacji zaczyna się przeważnie z początkiem roku szkolnego, więc na rozmowę warto zgłosić się szybciej, by mieć odpowiedni czas na przygotowanie się duchowe, psychiczne oraz zgromadzenie wyprawki.

Czy każdy kto chce wstąpić jest przyjmowany?

Niekoniecznie, wspólnota bada prawdziwość i szczerość chęci kandydata. Przeszkodą może być słabe zdrowie, trudna sytuacja rodzinna, zobowiązania wobec innej wspólnoty/zakonu, brak dojrzałości, czy nawet posiadanie niespłaconego kredytu. Czasem decyzja o wstąpieniu musi poczekać, co nie znaczy, że nigdy nie będzie mogła zostać zrealizowana. Bywają też takie sytuacje, gdzie trudności całkowicie uniemożliwiają podjęcie decyzji o życiu we wspólnocie zakonnej. Bądź jednak dobrej myśli i szczerze rozmawiaj z tymi, którzy pomagają ci rozeznawać i podejmują decyzję w twojej sprawie.

Czy warto czytać publikacje o danym zgromadzeniu, śledzić ich stronę, czy lepiej nie zaprzątać sobie głowy?

Uważam, że warto, choć znam też osoby, które poszły “w ciemno” i nie żałują. Według mnie posiadanie podstawowych informacji, jak choćby o tym kto jest założycielem danego zgromadzenia, czym ono się cechuje, na jakiej posłudze się koncentruje i jak wygląda habit będzie cenne w procesie rozeznawania oraz wdrażania się w nową sytuację. Podstawowe informacje dla kandydatów, którzy chcieliby wstąpić do danego zgromadzenia znajdziesz też najprawdopodobniej na jego stronie internetowej.

Podsumowując

Według mnie warto rozmawiać z osobami danego zgromadzenia/instytutu (w tekście na potrzeby prostoty nie rozróżniam tych form wszędzie pisząc zakon/zgromadzenie). Poświęć czas na przejrzenie ich strony, broszur i książek. Ponadto spróbuj poznać innych młodych ludzi, którzy też gromadzą się przy tej społeczności. A prosząc o przyjęcie ufaj, że zostaniesz przyjęty z otwartością i zaufaniem.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *